به منظور بررسي جدايه‌هاي Pythium ultimum ، نمونه برداري از مزارع استان‌های خراسان شمالی و رضوی طی سال‌های 85، 86 و 87 انجام شد. شناسایی جدايه‌ها با توجه به ویژگی‌های مرفولوژيكي، با استفاده از كليد شناسايي واندرپلاتز-نيترينك و به روش ملكولي با استفاده از آغازگرهای اختصاصی گونه ناحیه rDNA ITS انجام شد. 40 جدايه به عنوان گونه Pythium ultimum تاييد گرديد. با بررسي‌هاي ميكرومتري اندام‌هاي جنسي و غيرجنسي، شباهت ابعاد اندازه گيري شده با ابعاد ذكر شده در منبع پلاتز-نيترينك تأييد شد. ابعاد ااوگونيوم در تعدادي از جدايه در سطح معني دار 0/05 با سایر جدایه‌ها اختلاف داشت. به منظور ارزیابی حساسیت جدایه‌ها به متالاکسیل درشرایط آزمایشگاهی 14 جدايه به طور تصادفی انتخاب شد. غلظتي از متالاكسيل كه سبب 50% كاهش رشد خطي (EC50) در جدايه‌ها شد، با استفاده از مدل لجستيكي I=kC(erc) به دست آمد. دامنه EC50 جدایه‌های مورد آزمایش، بين µg ml-1 i.e 044/0- 0228/0 محاسبه شد. تمامي جدايه‌ها به سم متالاكسيل حساس بودند، هرچند اختلاف بين جدايه‌ها با استفاده از طرح بلوك‌هاي كاملاً تصادفي در سطح معني دار 0/05 تأييد شد، كه مي‌تواند بيانگر پتانسيل جدايه‌ها براي مقاومت باشد. آزمون‌هاي گلخانه اي با 25 جدايه در قالب دو آزمايش: 1) درصد بوته‌ميري و مرگ گياهچه در یک رقم و 2) شدت علائم پوسیدگی ریشه در گياهچه سه رقم خيار بررسي شد. تمامي ‌جدايه‌ها در خيار بيماري‌زا بودند، اما شدت علائم با توجه به رقم و جدایه متفاوت بود. به جز یک جدایه، علائم پوسیدگی ریشه توسط سایر جدایه‌ها متوسط تا شدید بود. نتايج هر دو آزمون تاييدكننده يكديگر بود. جدایه‌هایی که از محصول خیار جداسازی شده بودند، اختلاف معنی داری از نظر شدت بیماری‌زایی نداشتند. جدايه Pu023 دارای كمترين شدت علائم بیماری و کمترین مقدار EC50 (بیشترین حساسیت به سم) بود.
کد نوشتار : 127984