در یک آزمایش درون شیشه ای و در محیط کشت نودسون سی 1، درجه مقاومت ده رقم انگور (بیدانه سفید، صاحبی، ریش بابا، حسینی، تبرزه، قزل ازوم، لعل بیدانه، ملکی، خلیلی و قره شیره) در مقابل غلظتهای مختلف کلرورسدیم (صفر، 1، 2، 3، 4، 5، 6، 7 گرم در لیتر) طی دو سال (1376-1375) از طریق اجرای روش آماری فاکتوریل با طرح پایه ای بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار به ارزیابی گذاشته شد. مشاهدات نشان دادند که با افزایش غلظت شوری، تعداد و طول ریشه های تشکیل شده در ریز نمونه ها، طول ریشه، وزن تر و خشک ریشه بطور معنی دار کاهش یافت. مدت زمان لازم از تاریخ کاشت ریز نمونه ها تا ظهور ریشه، با افزایش غلظت نمک، طولانی تر گردید. همچنین نتایج بدست آمده نشان دادکه با افزایش غلظت نمک، طول ساقه، وزن تر و خشک ساقه، تعداد برگ در ریز نمونه های ارقام مورد نظر بطور معنی دار کاهش یافت. میانگین تعداد روزها از تاریخ کاشت ریز نمونه ها تا زرد شدن برگها با افزایش غلظت نمک، کوتاهتر گردید. بین میزان جذب و ذخیره سدیم توسط ریز نمونه ها و غلظت نمک همبستگی مثبت و معنی دار بدست آمد. اثر متقابل رقم x غلظتهای مختلف نمک از نظر آماری معنی دار بود. با توجه به نتایج حاصل می توان گفت که درجه مقاومت ارقام مورد آزمایش نسبت به نمک نیمه مقاوم بود و به 2 الی 3 گرم در لیتر مقاومت نشان دادند. میزان 6 و7 گرم در لیتر نمک برای ارقام مورد آزمایش غلظت کشنده بود اما رقم انگور بیدانه سفید با توجه به صفات اندازه گیری شده در غلظت 6 گرم در لیتر مقاومت نشان داد. بطور کلی انگور سفید بیدانه از لحاظ مقاومت به شوری درگروه اول، رقم انگور خلیلی در گروه دوم، ارقام انگور صاحبی، حسینی و ملکی درگروه سوم، انگور لعل بیدانه و قره شیر درگروه چهارم، ارقام تبرزه و قزل ازوم در گروه پنجم و بالاخره رقم انگور ریش بابا در گروه ششم قرار گرفت.
نمایه ها:
انگور | 
غلظت | 
نمک | 
رقم | 
گیاه | 
کد نوشتار : 65866