رساله حاضر سعی نموده است که در یک ارزیابی کلی روش های ترمیم تاجی را به دنبال درمانهای اندونتیک مورد بررسی قرار دهد. در این مجموعه ارائه روش های ترمیم روتین و موثر بیشتر مد نظر قرار گرفته است. برای دست یابی این هدف ابتدا سعی نمودیم که فلسفه ترمیم های دندانی را به دنبال درمانهای اندونتیک مورد ارزیابی قرار دهیم تا بتوانیم دید کلی در رابطه با نوع و نحوه ترمیم بدست آوریم. با توجه به آنکه قبل از هر گونه روش ترمیم باید از موفقیت درمانهای اندونتیک اطمینان حاصل گردد،‌ علائم ‏‎healing‎‏ ایده آل بیان شد. در انتخاب ترمیم های مناسب معیارهای قابل اریابی هستند که عبارتند از: 1- موقعیت دندان در قوس، 2- مورفولوژی ریشه، 3- درجه از بین رفتگی تاج، 4- میزان استرس اکلوژن، 5- رل دندان. قسمت کور که عنوان جانشینی برای ساختمان از دست رفته تاج دندان استفاده میشود باید با ماده ای که خواص فیزیکی مناسب داشته باشد فرم داده شود. خواص آمالگام کامپوزیت و گلاس انیومر مورد بررسی قرار گرفت. دندان را به این منظور ترمیم میکنند تا به عنوان یک عضو مکانیسم دندانی یا به عنوان یک پایه برای پروتزفیکس یا محرک عمل نماید. برای اینکه در هر کدام از این حالات دندان عملکرد رضایت بخشی داشته باشد، باید روش ترمیمی مناسبی طرح ریزی گردد. یک عمل کننده مجرب باید بتواند تمام اصول کلینیکی ترمیم های دندان پزشکی پروتز ترمیمی و پریودنتیک را با یکدیگر جمع و هماهنگ سازد، سپس در هماهنگی با اصول کلی درمانهای اندونتیک بتواند ترمیم قابل قبولی از نظر تکنیکی و بیولوژیکی ایجاد نماید. در این مجموعه سعی شده است که روشهای ترمیمی در دندانهای اندونتیک در یک ارزیابی همه جانبه مورد بررسی قرار گیرد و محور عمده این ارزیابی بر روی درمانهای روتین و ‏‎‎‏موثرتر ترمیم قرار گرفته است. بحث و تأکید بر روی پین و پست ها به منظور دست یابی به چشم اندازی وسیع تر از ترمیم های تاجی می باشد.
کد نوشتار : 55251