دیافراگم پرده ای است عضلانی و تاندونی که حفره قفسه سینه را از شکم جدا می کند و عضله اصلی تنفس می باشد. در هنگام دم انقباض دیافراگم موجب حرکت آن به طرف پایین می گردد و بدین ترتیب حجم قفسه سینه افزایش می یابد. دیافراگم محل پیدایش چند نوع فتق اکتسابی و مادرزادی می باشد. در تمام این فتقها احشا‏‎‏‎ء‎‏ شکمی به علت فشار بالای شکم وارد قفسه سینه که فشار کمتری دارد می شوند. تظاهرات بالینی در فتق مادرزادی دیافراگم تنگی نفس سیانوز، عفونت مکرر تنفسی استفراغ و در فتق هپاتال درد اپی گاستر و استفراغ می باشد. شایعترین احشا‏‎ء‎‏ فتق شده معده روده باریک، کولون، لپ چپ کبد و طحال می باشد. تشخیص فتق مادرزادی دیافراگم را قبل از تولد و توسط سونوگرافی می توان داد. تشخیص فتق هپاتال و تروماتیک توسط پاراکلینیک (اندوسکوپی، عکس سینه) می باشد. درمان انواع فتق دیافراگمی جراحی می باشد که بسته به نوع و مدت زمان فتق شکم و قفسه سینه عمل جراحی صورت می گیرد. بررسی ما به صورت گذشته نگر و توصیفی-مقطعی (از آغاز سال 1370 تا نیمه سال 1374) روی مبتلایان به انواع فتق دیافراگمی بود. در این مطالعه تعیین فراوانی انواع فتق دیافراگمی و متغیرهای وابسته به آن را بررسی کردیم و در پایان یافته های ما عمدتا با مندرجات در کتابهای مرجع مطابقت داشت.
کد نوشتار : 56117