هدف این بررسی پرداختن به امر اندازه‌گیری در معماری است که با طرح نمونه‌های موجود از معماری دوران اسلامی هندسی آن‌ها، شیوه‌های مهندسی گذشته را نمایش داده است . همچنین تمامی نمونه‌های انتخاب شده از ایران دوران اسلامی و عموما" دوران صفویه تا قاجاریه بوده است . علت انتخاب آثار این دوران بیش‌تر به این دلیل است که اثار این دوران نمونه تکامل یافته استفاده از ابزار فوق‌الذکر بوده است . بخشی از نتایج این بررسی عبارتند از: -1 اوج استفاده از دایره در دوران اسلامی که در عموم کارهای طراحی و تزییناتی به‌گونه‌ای با شکوه جلوه کرده است . -2 گرایش به ریاضیات و نمادنگری برخلاف آنچه مستشرقان گفته‌اند تنها حاصل محدویدت‌های فقهی در زمینه نمایش طبیعت انسانی و کائنات نیست بلکه توجه به مفاهیم ذهنی و مجردی است که به‌گونه‌ای عالی می‌توانند عالم ماورا را نمایش دهد× به همین دلیل علومی چون نجوم و جغرافیا که بیش از سایر علوم به تحلیل جهان می‌پردازد و نمادنگری مقدس و تصاویر روحانی جهان و سلسله مراتب آن و در نهایت به اندازه‌گیری‌های دقیق ریاضی و مختصات جغرافیایی می‌رسد. -3 هنرها به‌ویژه معماری بیش‌ترین تاثیرات را از تحقیقات ریاضی، هندسه، حساب و مثلثات پذیرفتند تا آن حد که امروزه می‌توان گفت هنر اسلامی قبل از هر چیز، هنری منطقی و ریاضی است . -4 استفاده از دستگاه‌های تناسبات برای طرح و پیاده کردن نقشه‌ها در دوران اسلامی بسیار گسترش یافت . نقوش تزیینی برروی کاشی و آجر و نیز پارچه و فرش بااستفاده از همین شیوه‌ها طراحی می‌شده است .
کد نوشتار : 63714