سیاستهای خبرگیری و خبررسانی تلویزیون ایرانی عبارتند از: 1- سیاست القاء (القاء سیاست‌ها و مبانی ایدئولوژیک نظام)، توان القای سیاست‌ها و ارزشها پذیرفتنی است ولی باید برای آن محدودیت قائل شد. -2 ایمنی در برابر رسانه‌های خارجی: مدیران رسانه‌ها، اصرار خاصی بر عدم استفاده از رسانه‌های خارجی دارند که این خود بجای کاهش تمایل داخلی توجه به آن را افزایش می‌دهد. -3 اصالت سیاست : در برنامه‌های خبری تلویزیون، اخبار اجتماعی منفک از دولت تولید و پخش نمی‌شود. -4 عدم اصالت وقت ، صحت و تازگی. -5 اصالت حذف : بعضی از خبرها بدلایل خاص سیاسی بکلی حذف می‌شوند. -6 تبلیغ: اخبار تلویزیونی بجای ابزار اطلاع‌رسانی تبدیل به ابزار تبلیغاتی شده است . -7 عدم بی‌طرفی بایسته: "طرفدارانه" نگریستن به جهان و حوادث یک واقعیت است ولی از این "همت " نتیجه نمی‌شود که در پس "باید" همیشه و در همه موضوعات یک جانب را گرفت و به لوازم و مشکلات آن بی‌توجه بود. مشکلات تولید خبر در تلویزیون عبارتند از: -1 محتوایی اخبار. -2 کم‌کاری و فعالیت کم واحد جمع‌آوری اخبار. -3 اخبار با تشخیص مسئولان به دو دسته خبرهای معمولی و خبرهای مهم و جدی تقسیم می‌شوند که در اینجا "معیارهای جدیت " قابل سنجش هستند. علیرغم همه تاکیداتی که بر ویرایش اخبار شده است ، خبری که از رادیو و تلویزیون شنیده می‌شود، دیریاب و زیادگو است .
کد نوشتار : 38969