تاثیرپاداش و پسخوراند را بر عملکرد و علاقه به درس ریاضی. پاداش وپسخوراند در سطوح عمومی متفاوت به عنوان متغیر مستقل مورد دستکاری قرار گرفته، متغیرهای وابسته عملکرد و علاقه به درس ریاضی که توسط پرسشنامه علاقه‌سنج و فرم‌های همتای ریاضی در سه مرحله پیش‌آزمون، پس‌آزمون اول و دوم محاسبه گردید. نتایج نشان داد که اثر اصلی پاداش در سطوح بدون پاداش ، پاداش کم و پاداش زیاد برای عملکرد و علاقه تفاوت معنی‌دار نشان نمی‌دهد در حالی که پسخوراند شایستگی بالا سبب افزایش و پسخوداند پایین موجب کاهش عملکرد و علاقه می‌شود. بررسی تعامل پاداش پسخوراند نشان داد که اگر پاداش نمادی برای شایستگی باشد پاداش زیاد افزایش عملکرد و علاقه را سبب می‌شود. پاداش زیاد در ارتباط با سطح علاقه بالا سبب کاهش علاقه می‌گردد. حال آنکه در موقعیت سطح علاقه اولیه پایین، اثر افزایشی نشان می‌دهد. به این ترتیب معلوم شد که اثر افزایشی یا کاهشی پاداش بستگی به شرایط و کیفیت پرداخت آن دارد و مقدار آن معنی‌دار نیست .
کد نوشتار : 08478