پژوهش حاضر یک مطالعه نیمه‌تجربی است که به منظور بررسی مقایسه‌ای اثرات دو داروی آتراکوریوم و دی توبوکورارین بر پیشگیری از بروز لرزش عضلانی و درد عضلانی پس از عمل ناشی از تزریق سوکسی نیل کولین در بیمارانیکه تحت عملهای جراحی زنان قرار گرفته‌اند در یکی از بیمارستانهای منتخب دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام شده است . در این پژوهش 105 نفر از بیماران 20-59 ساله که جهت موارد عملهای جراحی زنان تحت بیهوشی عمومی قرار می‌گرفتند شرکت داده شدند. بدین صورت که آنها به طور تصادفی به سه گروه 35 نفره شامل (1) شاهد (2) مورد مطالعه با پیش درمان آتراکوریوم (3) مورد مطالعه با پیش درمان دی توبوکورارین تقسیم شدند. به گروه اول هیچگونه پیش داروئی تزریق نشد. به گروه دوم 025ˆ0 میلی‌گرم به ازاء هر کیلوگرم وزن بدن داروی آتراکوریوم و به گروه سوم 05ˆ0 میلی‌گرم به ازاء هر کیلوگرم وزن بدن داروی دی توبوکورارین بصورت وریدی 3 دقیقه قبل از تزریق سوکسی نیل کولین تزریق شد. از چند ثانیه پس از تزریق سوکسی نیل کولین واحدهای مورد پژوهش از نظر بروز لرزش عضلانی مورد مشاهده قرار گرفتند و نیز روز پس از عمل از بیماران در مورد درد عضلانی سوالاتی بعمل آمد و نتایج حاصله در برگه مشاهده‌ای که ابزار گردآوری داده‌ها را تشکیل می‌داد، ثبت گردید. یافته‌های این پژوهش که در 9 جدول و 7 نمودار بصورت توزیع فراوانی مطلق و نسبی تنظیم گردیده است بیانگر آن بودند که در پیشگیری از بروز لرزش عضلانی ناشی از تزریق سوکسی نیل کولین، دی توبوکورارین موثرتر از آتراکوریوم بوده ولی در پیشگیری از درد عضلانی پس از عمل، آتراکوریوم موثرتر از دی توبوکورارین بوده است . جهت حصول به این نتایج از آزمان آماری کای دو استفاده شده است . نهایت اینکه فرضیه پژوهش مورد تائید قرار گرفت بدین معنی که تاثیر دی توبوکورارین و آتراکوریوم در پیشگیری از بروز لرزش عضلانی و درد عضلانی پس از عمل متفاوت بود. پژوهشگر براساس یافته‌های تحقیق کاربرد آنرا در بیهوشی مورد بحث قرار داده و پیشنهاداتی برای پژوهشهای بعدی ارائه نموده است .
کد نوشتار : 20035