قلمرو مکانی حقوق جزا به مبنای گسترده اعمال قواعد جزایی یک کشور اعم از داخل و خارج آن می‌باشد. بررسی صلاحیت محاکم جزایی ایران نسبت به جرایم ارتکابی توسط سکنه ایران اعم از اتباع داخلی و خارجی همچنین نسبت به جرایم ارتکابی توسط خارجیان از کشور، تاثیر احکام جزایی صادره از محاکم بیگانه در ایران، تحلیل مبانی فکری مقنن ایرانی در خصوص صلاحیت محاکم ایرانی، مطالعه مبانی فقهی قضیه و تطبیق آن با قانونگذاری ایران مهمترین مسائلی است که مورد مطالعه قرار گرفته‌است . این تحقیق مبتنی بر مطالعات کتابخانه‌ای بوده و به روشی توصیفی صورت پذیرفته‌است . برای اولین بار این موضوع از سه دیدگاه حقوقی عرفی، فقه اسلامی و حقوق ایران بررسی شده‌است . واقع‌گرا بودن مکتب جزایی اسلامی و پویایی آن در مقایسه با حقوق عرفی بخوبی نمایانده شده‌است . جهان شمولی در اسلام به عنوان یک آرمان و مساله مرز بعنوان یک واقعیت ضروری مورد قبول است . موضوع مورد تحقیق در دو فصل مورد بررسی قرار گرفته‌است . فصل اول: صلاحیت درون مرزی، فصل دوم: صلاحیت برون مرزی. مقنن ایرانی هر چند در صدد تطبیق کامل مقررات موضوعه با موازین فقه اسلامی است و در این راستا پس از انقلاب اسلامی اصلاحاتی را بعمل آورده‌است اما در خصوص مساله کاستهایی هنوز دیده می‌شود. لازمست از سوی مقنن ایرانی توجه بیشتری به موازین فقهی و همچنین عرف بین‌المللی در باب قلمرو مکانی حقوق جزا صورت پذیرد.
کد نوشتار : 19541