کشت دوم سویا در بسیاری از مناطق بمنظور استفاده بیشتر از منابع طبیعی موجود از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است . تحقیقات گذشته نشان داده است که برخی از ارقام سویا بعنوان کشت دوم موفقیت خوبی داشته‌اند. ولی تاکنون بررسی کاملی در این زمینه در منطقه خراسان انجام نگرفته است بدین منظور آزمایشی در سال 1371 در مزرعه تحقیقاتی هنرستان کشاورزی شهیدرجائی نیشابور برا دستیابی به بهترین رقم از نظر عملکرد کمی و کیفیت دانه و مناسبترین تراکم به عنوان کشت دوم در منطقه نیشابور انجام شد. در این آزمایش 5 رقم سویا شامل الجین، هابیت ، هارکور، ویلیامز و زان با 3 تراکم، 33ˆ3، 50 و 100 گیاه در متر مربع، در یک طرح فاکتوریل برپایه بلوکهای کامل تصادفی، در چهار تکرار بازای هر تیمار مورد مقایسه قرار گرفتند. نتایج بدست آمده نشان داد که رقم ویلیامز با بیشترین ارتفاع ساقه اصلی (73ˆ68 سانتیمتر) و کمترین تعداد شاخه فرعی (13ˆ2) و بالاترین عملکرد (2679 کیلوگرم در هکتار) را در بین ارقام مورد آزمایش دارا بود و ارقام هابیت ، الجین، زان و هارکور از نظر عملکرد دانه به ترتیب در مرتبه‌های بعدی قرار داشتند. هیچکدام از ارقام در تراکمهای اعمال شده به تراکم مطلوب نرسیدند. لذا امکان افزایش تراکم از طریق کاهش فاصله بین ردیفها وجود دارد. از نظر پروتئین دانه رقم ویلیامز با داشتن 5ˆ39 درصد بیشترین و رقم زان با 25ˆ36 درصد کمترین درصد پروتئین را داشتند. البته بین ارقام ویلیامز، هابیت و هارکور از نظر درصد پروتئین اختلاف معنی‌داری مشاهده نشد. بین کلیه ارقام از نظر درصد روغن اختلاف معنی‌داری مشاهده نشد. به طور کلی با افزایش تراکم درصد پروتئین افزایش و درصد روغن کاهش یافت . همچنین رابطه معکوس بین درصد پروتئین و روغن در تراکمهای مختلف مشاهده شد.
نمایه ها:
ارقام | 
گیاه | 
سویا | 
تراکم | 
کیفیت | 
کد نوشتار : 18433