گزارش طرح حاضر، در دو بخش تنظیم گردیده است که بخش اول آن در ابتدا به جنبه‌های گوناگون برنامه‌ریزی، اعم از چارچوبهء برنامه‌ریزی، فرآیند برنامه‌ریزی در ارتباط با ظرفیت پذیرش دانشجو، ضرورت برنامه‌ریزی، برنامه‌ریزی در ایران و انواع برنامه‌ریزی، شامل برنامه‌ریزی بلندمدت ، میان مدت و کوتاه‌مدت می‌پردازد. سپس به چگونگی مدل ظرفیت پذیرش دانشجو و ساخت و ارزیابی این مدل توجه می‌کند. بخش دوم گزارش ، به بررسی و تشریح فاز دوم طرح، یعنی تعیین تعداد پذیرفته‌شدگان هر یک از رشته‌های تحصیلی در تمامی گروههای آموزشی اختصاص دارد. این مساله تمامی مقاطع تحصیلی، اعم از کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا را در برمی‌گیرد و همچنین، در تمامی انواع پذیرش ، شامل روزانه، شبانه و نیمه‌متمرکز انجام می‌شود. مهمترین فاکتورهای لحاظ شده در فاز دوم، درج وضعیت هر یک از موسسات آموزش عالی از نظر هیات علمی، ظرفیت کالبدی، تعداد دانشجویان و همچنین، نظرات دانشگاهها در زمینهء توان پذیرش دانشجو در هر یک از رشته‌هاست . در این مرحله، مجددا یک مدل ریاضی طراحی شده است که با کمک آن بتوان به اهداف یاد شده دست یافت . در هر حال، نتایج نشان دهنده آن است که در برنامهء اول می‌بایست در حدود 250000 دانشجو پذیرفته شوند و این در حالی است که در چهار سال اول در حدود 220000 دانشجو (شامل روزانه، شبانه و پیام نور) پذیرفته شده‌اند. این اعداد نشان دهندهء این واقعیت است که به عنوان مثال، نسبت استاد به دانشجو، ظرفیت کالبدی و ... رعایت نشده و بیشتر به رشد کمی آموزش عالی توجه شده تا به رشد کیفی آن. (ی.م)