در این مقاله فرصتهای جدیدی که بیوتکنولوژی برای تنوع بخشیدن به فعالیتهای اقتصادی، حل مشکلات محیطی ماندگار و راههای بهبود شرایط زندگی جمعیت های جهان سوم می آفریند، بررسی می شود. به علاوه به خطرهای عمده ای که این علم برای جامعه و محیط دارد و اینکه بدون کوشش های سنجیده و ماهرانه برای شکل بخشیدن به توسعه آن نمی توان از فواید آن سود جست، اشاراتی دارد. کشورهای جهان سوم باید به وضوح مشکلات خویش را بشناسند و در سایه فرصت های تکنولوژیکی که بیوتکنولوژی آن را فراهم کرده است، به دنبال راه حل هایی باشند. جهان سوم با دو دسته اصلی از مشکلات رو به روست: مشکلات مربوط به رفع نیازهای اساسی و مشکلات مربوط به تجارت بین المللی. در هر دو مورد بیوتکنولوژی تا حدود زیادی می تواند کار ساز باشد. استفاده از بیوتکنولوژی در کشاورزی حتی با مقیاس کوچک می تواند پتانسیل متحول تکنولوژی را برای حل یکی از ماندگارترین مشکلات جهان سوم (یعنی کشاورزی) به کار گیرد. به علاوه بیوتکنولوژی توانایی برخورد با مشکلات پزشکی، بیماریهای نواحی گرمسیری و سایر بیماریها را دارد. از طرف دیگر پیشرفت های اخیر در مسایل زیستی، پزشکی، کشاورزی، صنعتی و معدن نشان داده است که این فناوری در واقع برای رفع مشکلات آنها راه حل های فنی و مناسبی را فراهم می کند. همچنین بیوتکنولوژی از طریق احیای بوم شناختی و کاهش آلودگی، پتانسیل بهبود وضع محیط زیست جهان کنونی را نیز دارد.
کد نوشتار : 80130