گیاه سیب زمینی (Solanum tuberosum) یکی از گیاهان زراعی با ارزش از نظر تغذیه و تولیدات صنعتی و دارویی است. تکثیر این گیاه به روش کشت بافت می تواند به تولید گیاهان سالم و عاری از بیماریزا به ویژه ویروسها بینجامد. از سوی دیگر، فن آوری کشت بافت زمینه انتقال ژن و تراریختی را در این گیاه فراهم می سازد. تجمع اتیلن در ظرف سر بسته کشت بافت یکی از مشکلات شناخته شده است. در کشت قطعات ساقه همراه با جوانه سیب زمینی تجمع اتیلن منجر به ایجاد ریشه های جانبی، کوچک شدن برگها و رشد در ضعیف ساقه می شود. در این مطالعه، استفاده از بازدارنده های فعالیت اتیلن مانند تیوسولفات نقره (STS) غلظت 80 میکرومولار در محیط کشت باعث افزایش سطح برگ، وزن خشک، کلروفیل و رشد مطلوب ساقه گردید. همچنین، غده های حاصل از کشت نمونه های گیاه تیمار شده با STS نسبت به شاهد از نظر تعداد و وزن افزایش قابل ملاحظه ای را نشان دادند. جلوگیری از فعالیت اتیلن احتمالاً از طریق بر هم کنش با سایر و هورمونها مانند جیبرلین (GA)3 A3 با تحریک تقسیم سلولی موجب بهبود رشد و نمو گیاه سیب زمینی در شرایط آزمایشگاهی (در شیشه) می گردد و می تواند در کشت و تکثیر قطعات سیب زمینی به طور معمول توصیه شود.
کد نوشتار : 74482