((آموزش الکترونیکی)) یک راه حل نسبتا جدید برای چالش های حال و آینده سیستم های آموزشی است، اما می توان ادعا کرد با وجود آن که e-Learning برای آسان پذیری فرآیند یادگیری برای تمام سنین و تمام مردم جامعه – با توانایی فراگیری متفاوت- پدید آمده است، طراحی و پیاده سازی این سیستم آموزشی جدید تا حدودی پیچیده است و دست کم برا دست اندرکاران امر آموزش آسان تر از طراحی سیستم های آموزشی سنتی نخواهد بود. اگر تا به حال مشکلات دست اندرکاران آموزش و پرورش محدود به رویارویی با موانع خاص حوزه آموزش بوده است، اکنون مشکلات ناشی از فهم بد یا ناقص ((فن آور اطلاعات)) و ((فن آوری آموزشی)) و گرفتاری های تکنیکی همراه با فن آور نو نیز به آن افزوده شده است. اما در عین حال به نظر می رسد به زحمتش می ارزد که به خاطر دست یابی به راه حل های مهمی که فن آوری جدید برای غلبه بر مشکلات روزافزون حوزه آموزش، در اختیار ما قرار می دهد، با آ، کنار بیاییم و به سرعت در راهبردهای کلان جامعه به کار بگیریم. در این مقاله ابتدا اشاره ای به مساله تعریف ((آموزش الکترونیکی)) خواهم داشت، سپس نگاهی به یافت مشکلات غیر تکنیکی داخلی – ایرانی – در ارتباط با آموزش الکترونیکی خواهیم داشت. در دنباله مطلب تاکید خواهم کرد که چرا با وجود چنین مشکلاتی، فن آوری جدید، راه حل های ارزشمندی را در اختیار دست اندر کاران آموزش و پرورش ایران می گذارد. در عین حال این نکته را مورد توجه قرار خواهم داد که مشکلاتی نیز وجود دارند که در سطح بین المللی مطرح هستند و فناوران IT و کارشناسان آموزش، مشترکا در تلاش برای یافتن راه حل ها هستند. در انتهای مقاله چند نمونه از پروژه های e-Learning که در دنیا پیاده شده اند و نیز کاربردهای آن در سازمان ها و شرکت های گوناگون را از نظر خواهیم گذراند.
نمایه ها:
آموزش | 
کد نوشتار : 69550