به دلیل توان اسیدزایی گوگرد در نتیجه اکسایش بیولوژیک آن و با توجه به محدودیت کمی و کیفی تیوباسیلوس‌های اکسید کننده گوگرد در خاکهای آهکی و قلیایی، امکان استفاده از مایه تلقیح گونه‌های تیوباسیلوس بومی خاکهای ایران، در جهت تسریع اکسایش گوگرد و افزایش قابلیت جذب فسفر، مورد بررسی قرار گرفت . آزمون گلخانه‌ای کشت ذرت ، بر اساس طرح کاملا تصادفی به صورت فاکتوریل با منظور کردن چهار نوع تیمار باکتری (گونه‌های اتوتروف اجباری، انواع اتوتروف اختیاری، مخلوط این دو نوع و شاهد تلقیح نشده) دو سطح گوگرد (صفر و نیم درصد) و سه تیمار کود فسفری (بدون فسفر، آپاتیت و کود سوپرفسفات تریپل) جمعا در 24 تیمار با چهار تکرار انجام گرفت . PH خاک مورد استفاده 7/8 و فسفر قابل جذب آن کمتر از حد بحرانی برای گیاه ذرت بود. در طی 70 روز دوره رشد گیاه مراقبت‌های لازم برای تنظیم رطوبت گلدانها در حد 80 درصد ظرفیت زراعی، دمای روزانه 28 و شبانه 21 درجه سانتیگرد و نرو به مدت 16 ساعت در شبانه روز با شدت حدود 10 هزار لوکس اعمال گردید. پس از برداشت گیاه، وزن خشک بخش هوایی و ریشه‌ها، مقدار فسفر جذب شده توسط گیاه، PH و فسفر قابل جذب خاک گلدانها، اندازه گیری شدند. داده‌های آزمایش با استافده از نرم افزار کامپیوتری NSTATC مورد تجزیه و تحلی لآماری قرار گرفتند بر اساس نتایج حاصل از این بررسی، استفاده از مایه تلقیح تیوباسیلوس همراه با مصرف گوگرد در خاک ، روی تمام شاخص‌های اندازه گیری شده در خاک و گیاه، تاثیر معنی داری در سطح 1 درصد داتشه است . تیوباسیلوس‌های اتوتروف اجباری، بازدهی بیشتری نشان داده‌اند. مصرف گوگرد بطور همزمان با باکتریهای اکسید کننده آن، توانسته است تاثیری معادل کودهای فسفری داشته باشد.
کد نوشتار : 44698