در کنترل بیماری‌های قابل انتقال که توسط حشرات انتقال می‌یابند تکامل تدریجی مقاومت در برابر حشره‌کش‌ها امری بسیار مهم می‌باشد و کوشش زیادی صورت گرفته تا تکنیک‌هایی بکار گرفته شوند که ایجاد مقاومت را به تاخیر اندازند. دلیل ژنتیکی مقاومت و حشره کش‌ها بطور افزایشی آشکار گردیده و کاربرد ژنتیک جمعیت ممکن است در درک الگوهای انتخاب دخالت کننده، کمک نماید و اجازه دهد که تکنیک‌های حداقل کننده مقاومت ابداع شوند. نوع پاسخ حشره به حشره کش به چهار گروه تقسیم می‌گردد که عبارتند از پاسخ رفتاری حشره، کاهش نفوذپذیری کوتیکول در هنگام تماس حشره با مادهء شیمیایی، ایجاد مسیرهای متابولیکی غیر سمی نمودن حشره کش ، کاهش حساسیت اعضایی از حشره کش که اغلب سیستم عصبی حره می‌باشد. عموما" طرز عمل حشره کش در یک گروه از حشره کش‌ها مشابه می‌باشد و از این‌رو ممکن است نسبت به مواد شیمیایی وابسته، مقاومت متقاطع ایجاد گردد که تعداد حشره کش‌های موثر موجود را نتوان در بلند مدت بکار برد. به علاوه مواردی از مقاومت چندتایی شناخته شده که حشره در پاسخ به حشره کش‌های گروه‌های مختلف ، مکانیسم‌های مقاومات مجزای ژنتیکی را گسترش داده است .
کد نوشتار : 38288