به منظور بررسی تاثیر اندازه قرنیه‌دهنده به اندازه قرنیه‌گیرنده در میزان عیب انکساری حاصله بعد از عمل پیوند قرنیه در کراتوکونوس یک مطالعه تجربی به صورت کارآزمایی بالینی در بیمارستان شهید لبافی‌نژاد تهران طی سالهای 1368 لغایت 1370 انجام شد. بیماران به طور اتفاقی به دو گروه الف و ب تقسیم شدند. در گروه الف (18 بیمار) اختلاف اندازه قرنیه‌دهنده به 25ˆ0 میلیمتر و در گروه ب (20 بیمار) 5ˆ0 میلیمتر بود. هر دو گروه به روش مشابه عمل شده، دو ماه بعد از کشیدن بخیه‌ها کراتومتری و عیوب انکساری با هم مقایسه شدند. میانگین کراتومتری در گروه الف 3ˆ44 دیوپتر و در گروه ب 8ˆ44 دیوپتر بود ، بدین ترتیب 5ˆ1 دیوپتر با هم اختلاف داشتند. میانگین عیوب انکساری بر حسب تشابه کروی در گروه الف 55ˆ-1 دیوپتر و در گروه ب 33ˆ-3 دیوپتر بود ، یعنی 8ˆ-1 دیوپتر اختلاف مشاهده شد. این بررسی نشان می‌دهد که در گروه ب نسبت به گروه الف ، میزان عیب انکساری حاصله (میوپی) بیشتر شده است و لذا برای اجتناب از این امر باید در کراتوکونوس اختلاف اندازه قرنیه‌دهنده و گیرنده را به کمترین حد ممکن کاهش داد.
کد نوشتار : 25240