هدف از اجرای این پژوهش مقایسۀ کارکرد سبک‏های تفکر و رابطۀ آن با پیشرفت تحصیلی در بین دانشجویان دانشکدۀ فنی ‏ـ مهندسی و روان‌شناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران بود. نمونۀ مورد مطالعه 288 دانشجو (146 نفر فنی ‏ـ مهندسی و 142 نفر روان‌شناسی و علوم تربیتی) بود که دانشجویان رشتۀ روان‌شناسی و علوم تربیتی با استفاده از روش نمونه‏گیری در دسترس و دانشجویان رشتۀ فنی ـ مهندسی از طریق نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. یافته‏ها از طریق پرسشنامۀ سبک‏های تفکر استرنبرگ و واگنر و پرسشنامۀ خودگزارشی پیشرفت تحصیلی جمع‏آوری و سپس از طریق روشهای آماری همبستگی پیرسون، رگرسیون چندگانه وt مستقل تحلیل شد. برای روایی پرسشنامه از نظر متخصصان و برای پایایی از آلفای کرونباخ استفاده شد. که مقدار آن 75/0 به‌دست آمد. نتایج به‏دست آمده نشان داد که در سبک تفکر اجرایی دانشجویان دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم‏ تربیتی و در سبک تفکر قانونگذارانه، دانشجویان دانشکده‏های فنی‏ ـ مهندسی بالاتر بودند و در سبک تفکر قضایی تفاوتی بین آنان وجود نداشت. همچنین سبک تفکر اجرایی در بین دانشجویان دانشکده‏های فنی ـ ‏مهندسی و سبک تفکر قانونگذارانه در بین دانشجویان دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم‏ تربیتی بیشترین قدرت پیش‌بینی پیشرفت تحصیلی را داشته‌اند و اینکه در سبک تفکر اجرایی و قضایی بین دانشجویان پسر و دختر دانشکده‏های فنی ـ ‏مهندسی تفاوت معناداری وجود داشت و در سبک اجرایی دختران و در سبک قضایی پسران بالاتر قرار داشتند و در سبک تفکر قانونگذارانه، دانشجویان پسر دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم‏تربیتی بالاتر از دختران قرار داشتند.
نمایه ها: