درمان اندودنتیک و ترمیم دندان نابالغ بدون پالپ با آپکس باز با مشکلاتی همراه است. پروسه آپکسیفیکیشن با استفاده از MTA‌و متعاقب آن مسدود کردن فضای کانال بوسیله رزین کامپوزیت باعث بهبود پرگنوز دندان میشود. در این تحقیق ما این متد درمانی را با ارزیابی قابلیت سیل کنندگی مواد تقویت کننده ریشه در مدلهای آپکسیفیکیشن بررسی نمودیم. پس از آماده سازی نمونه ها بصورت آپکس باز و با بکارگیری روشی استاندارد تمامی آنها 4 میلیمتر اپیکالی MTA‌ را بصورت ارتوگراد دریافت کردند. مقایسه لیکیج میان گروههایی که فضای کانال در آنها با مواد ترمیمی (رزین کامپوزیت یا گلاس آینومر) پر شده بود با گروه دارای پرکردگی گوتاپرکا و سیلر تفاوت معنی داری را نشان داد. براساس این نتایج بنظر می رسد که مواد ترمیمی مورد استفاده بمنظور انسداد کانال و تقویت ریشه نتواند کانال ریشه را بخوبی مهر و موم کنند.
کد نوشتار : 73600