پژوهش حاضر به منظور بررسی رابطه بین میزان سازگاری تحصیلی دانشجویان و سبک هویت آنها انجام گردیده است. در این پژوهش رابطه خرده مقیاس‌های سازگاری تحصیلی (سازگاری با دوره تحصیلی، رسائی هدفها، کارآئی فردی، مهارتها و تمرین‌های مطالعه، بهداشت روانی و مناسبات با افراد دانشکده و همدوره‌ای‌ها) و سبک هویت دانشجویان بررسی گردید. بعلاوه رابطه چند مشخصه جمعیت شناختی (جنس، وضعیت تاهل، وضعیت بومی بودن، رشته تحصیلی، مقطع تحصیلی) نیز با میزان سازگاری تحصیلی دانشجویان بررسی گردیده است. یافته‌های این پژوهش نشان داد که در خرده مقیاس سازگاری با دوره تحصیلی بین سبکهای اطلاعاتی و سردرگمی/ اجتنابی رابطه آماری معنی‌دار وجود دارد و افراد با سبک هویت سردرگمی/ اجتنابی از لحاظ این خرده مقیاس نسبت به افراد با سبک هویت اطلاعاتی نمره بیشتری را کسب کرده‌اند. همچنین نتایج نشان داد که در خرده مقیاس بالندگی و رسائی هدفها و سطح تمنا نیز بین افراد با سبک هویت اطلاعاتی و سردرگمی/ اجتنابی تفاوت آماری معنی‌دار وجود دارد و میانگین افراد با سبک سردرگمی/ آشفته در این خرده مقیاس بیشتر از میانگین افراد با سبک اطلاعاتی است. نتایج پژوهش نشان داد که بین خرده مقیاس کارآیی فردی یا برنامه‌ریزی و استفاده مطلوب از زمان و هر سه سبک هویت اطلاعاتی، هنجاری و سردرگمی/ اجتنابی رابطه آماری معنادار وجود ندارد. همچنین در خرده مقیاس مهارتها و تمرین‌های مطالعه بین سبک هویت اطلاعاتی و سردرگمی/ اجتنابی رابطه آماری معنی‌دار وجود دارد و در این مقوله نیز افراد با سبک هویت سردرگمی/ اجتنابی میانگین بیشتری را کسب می‌نمایند. همچنین یافته‌های پژوهش حاضر نشان داد که بین خرده مقیاس مناسبات فردی با افراد دانشکده و هم دوره‌ای‌ها و سبکهای هویت اطلاعاتی، هنجاری و سردرگمی/ اجتنابی رابطه آماری معنی‌دار وجود ندارد. بعلاوه نتایج نشان داد که بین خرده مقیاس بهداشت روانی و سبکهای هویت رابطه آماری معنی‌داری وجود ندارد. یافته‌ها نشان داد که بین متغیرهای جمعیت شناختی وضعیت تاهل، رشته تحصیلی و مقطع تحصیلی با سازگاری تحصیلی رابطه آماری معنی‌دار وجود دارد.
کد نوشتار : 64570