ترکیبات پیریدینی دو ارتعاش در نزدیکی 1600 cm-1 و 1585 cm-1 نشان می‌دهند که مربوط به کششی‌های یک چهارمی CC حلقه پیریدین می‌باشد شدت جذب انتگرال‌گیری شده این دو پیک در ترکیبات مختلف پیریدینی به دو روش تجربی و محاسباتی بدست آمده است در روش تجربی ترکیبی از توابع گوسی و لورنتسی بر روی پیکهای ناحیه 1600cm-1 فیت شده و از تابع مربوط به این دو پیک انتگرال‌گیری شده است . در روش محاسباتی با استفاده از نرم‌افزار گوسین 92 در سطح هارتی‌فاگ و تابع پایه STO-3G ساختمان تعادلی ملکول محاسبه شده است و پس از آن فرکانس ارتعاشی مشتقات پیریدین در همین سطح محاسبه و مقدار شدت پیکهای کششی بدست آمده است . نتایج هر دو روش همبستگی خوبی را نشان داده‌اند. نتایج حاصل از این دو روش نشان می‌دهند که مجموع شدت جذب انتگرال‌گیری شده برای دو ارتعاش مذکور وابستگی شدید و تنگاتنگی با نوع استخلاف دارد به طوری که با بررسی چگونگی اثر استخلاف بر روی مقدار بار جزئی ازت و کربنهای حلقه می‌توان شدت جذب انتگرال‌گیری شده مجموع این دو پیک را پیش‌بینی نمود. اثرات استخلاف شامل اثرات القایی، رزونانسی و در بعضی موارد اثرات میدان می‌باشد که همراه با موقعیت استخلاف بر روی شدت جذب انتگرال‌گیری شده موثرند. هر استخلافی که بتواند باز جزیی مثبت روی کربنهای 2 و 4 و 6 یا بار جزیی منفی روی ازت و کربنهای 3 و 5 را افزایش دهد موجب افزایش شدت جذب انتگرال‌گیری شده می‌شود. ارتباط مشاهده شده منحصرا مربوط به مجموع دو پیک می‌باشد و شدت جذب انتگرال‌گیری شده هر یک از این دو ارتعاش به طور جداگانه هیچگونه ارتباط منطقی با مقادیر بار جزیی نشان نمی‌دهند. احتمالا دلیل این موضوع آن است که تقارن Cs در بعضی از این ترکیبات سبب شده که همگی ارتعاشات کششی CC از نوع A' بوده و شرت آنها در هم تسهیم شود. یک استفاده از این نتایج، سهولت عمل را در تخصیص پیکهای شلوغ ناحیه 1600 cm-1 ترکیبات پیریدینی به شیوه‌های ارتعاشی است .
کد نوشتار : 25155